در جمع و خیل گلرخان تو سرو  بستان  آمدی

من دیدمت  وقت ورود تو مست ای  کبک دری

با ناز و  تمکین و  صفا ای شوخ  طوفان  آمدی

بس  کن تغافل در  نگاه  ای دلبر  مه  روی من

از زلف  پر چنگ  و  سیاه  پاشیده دامان آمدی

افتاده  دل  در زلف تو  ای شاه خوبان لطف کن

بردی  دلم  را  پار   تو  اکنون  پس  جان  آمدی

اصغر  فدای عشق کن جان و تن و مال و سرت

در  بزمگاه  عاشقان  زخمی  به   دوران  آمدی

                                                                                           ع.ا.بختیاری