هر    کجا  ظلمی جفا باشد درش

هر  درختی را  ثمر خم کرده  است

قامت سرو حاصلش گم کرده است

گر چه زهر است او شفا دارد  برش

گر   بدانی   رمز    و    راز    اندرش

آب   جاری   در   نشیب  آید   پدید

کی   میان   قله   پنهان   آب   دید

در خشوع حاشا بسی  امید است

 همره   او   زنده ی    جاوید   است

                                                                                                   ع.ا.بختیاری